Uzasadnienie
W złożonej skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 520/09, E. T. sformułowała wniosek o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu swojego wniosku wskazała na problemy zdrowotne powstałe w związku z prowadzonym postępowaniem podatkowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika zatem, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z treści powołanych na wstępie przepisów wynika, że uruchomienie postępowania wpadkowego w tym przedmiocie następuje dopiero po zasygnalizowaniu we wniosku, składanym przez stronę, wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro zaś to strona jest inicjatorem postępowania w tym przedmiocie, to na niej spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, strona skarżąca nie wykazała, aby w stosunku do niej zaszły przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. We wniosku strona wskazała na trudną sytuacje zdrowotną, w której się znajduje. Jednakże w żaden sposób nie wyjaśniła, jak powyższe może przełożyć się na realizację przesłanek, o których mowa we wskazanym powyżej przepisie. To zaś uniemożliwia w praktyce Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne odniesienie się do tez sformułowanych we wniosku.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższy wniosek na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.