Uzasadnienie
Wyrokiem z 22 marca 2017 r., I SA/Łd 40/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", oddalił skargę K. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z 14 listopada 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2008 r.
Na powyższe orzeczenie K. A. złożył skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Jak wynika z akt sprawy, przed wydaniem powołanego wyroku oddalającego skargę, postanowieniem z 31 stycznia 2017 r., WSA wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Z tego też powodu niniejsze postępowanie wpadkowe w sprawie udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej okazało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu, albowiem decyzja ostateczna określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2008 r., również na obecnym etapie postępowania, w dalszym ciągu nie podlega wykonaniu.
W obowiązującym stanie prawnym, zgodnie z art. 61 § 6 pkt 2 Ppsa, w przypadku gdy zapadło orzeczenie oddalające skargę, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc dopiero z dniem uprawomocnienia się tego wyroku. To może natomiast nastąpić w przypadku ewentualnego oddalenia wniesionej skargi kasacyjnej lub umorzenia postępowania kasacyjnego. Stąd też do czasu zakończenia postępowania odwoławczego, bez względu na jego wynik, Skarżący będzie objęty ochroną tymczasową. Ewentualne uchylenie wyroku z 22 marca 2017 r. również nic w tej kwestii nie zmieni, bowiem w dalszym ciągu, wobec braku istnienia w obrocie prawnym prawomocnego orzeczenia WSA oddalającego skargę, moc obowiązującą będzie miało postanowienie z 31 stycznia 2017 r., wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.