Uzasadnienie
- 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 1142/16, oddalił skargę M.N. (dalej: Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do października 2011 r., od września do października 2012 r., kwiecień, czerwiec, wrzesień, październik 2013 r. oraz kwiecień i maj 2014 r.
- 2. Pełnomocnik Skarżącej (radca prawny S.O.) sporządził i wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, uiszczając wpis w kwocie 1.000 zł. Pismem procesowym z dnia 23 kwietnia 2019 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem wyznaczonej rozprawy (rozprawę wyznaczono na dzień 4 czerwca 2019 r., a pismo wpłynęło w dniu 26 kwietnia 2019 r.), pełnomocnik Skarżącej - w osobie tego samego radcy prawnego - cofnął skargę kasacyjną.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. W przepisach postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie uregulowano wprost kwestii cofnięcia skargi kasacyjnej. Zgodnie jednak z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) w takim przypadku do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Dotyczy to między innymi art. 60 powołanej ustawy. Przepis ten stanowi, że: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności."
- 3.2. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym następuje z poszanowaniem art. 183 i art. 189 tej ustawy, z których to przepisów wynika zasada rozpoznawania sprawy przez ten Sąd w granicach skargi kasacyjnej, z wyjątkami jedynie wprost w nich wymienionymi.
- 3.3. W realiach niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w świetle powyższych przepisów Skarżąca, w której imieniu wniesiono skargę kasacyjną, mogła po jej wniesieniu dalej nią rozporządzać, w tym skorzystać z prawa do jej cofnięcia, co też w sposób prawem dopuszczalny uczyniła za pośrednictwem swojego pełnomocnika. Wobec tego należało umorzyć postępowanie kasacyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 ab initio P.p.s.a.
- 3.4. O zwrocie całego wpisu uiszczonego przez Skarżącą od skargi kasacyjnej, orzeczono z urzędu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.