Uzasadnienie
Wyrokiem z 11 grudnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3683/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka" lub "strona skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 19 września 2014 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za czerwiec i lipiec 2012 r. oraz do zwrotu za lipiec 2012 r.
W złożonej skardze kasacyjnej działający w imieniu skarżącej Spółki pełnomocnik wniósł o uchylenie powyższego wyroku w całości i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie kasacyjne należało w tej sprawie umorzyć.
Wymogi posiadania zdolności sądowej oraz zdolności procesowej, o których mowa w art. 25 § 1 oraz art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej – "p.p.s.a.", zaliczane są do tzw. przesłanek procesowych. Okoliczności te sąd bierze z urzędu pod uwagę w każdym stanie sprawy.
Prawomocne wykreślenie spółki z o.o. z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (dalej "KRS") oznacza definitywne zakończenie bytu tej osoby prawnej skutkujące w procesie następczą utratą zdolności sądowej, a więc zdolności do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. W wypadku wykreślenia spółki z o.o. z KRS nie ma innego podmiotu (następcy prawnego), który mógłby przejąć aktywa i pasywa spółki. Konsekwencją zaistnienia w postępowaniu sądowym definitywnego braku następcy prawnego strony jest więc umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z informacji dostępnych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że postanowienie o wykreśleniu skarżącej Spółki z rejestru przedsiębiorców uprawomocniło się 26 kwietnia 2018 r.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postępowanie kasacyjne stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.