Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Bk 90/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 7 stycznia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r.
- 2. Na powyższe rozstrzygnięcie strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną, w której zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 stycznia 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazano, że z uwagi na wysokość określonego zobowiązania podatkowego podatnik, w celu wykonania decyzji zmuszony zostałby do niezwłocznej wyprzedaży części swojego majątku, co wiązałoby się z niebezpieczeństwem poniesienia przez podatnika znacznej szkody. Stwierdzono, że obciążony jest kredytem zaciągniętym na zakup nieruchomości w kwocie 1.374.000 zł, zabezpieczonym hipoteką na nieruchomości podatnika i wobec braku zdolności kredytowej nie ma możliwości zaciągnięcia kredytu lub pożyczki. Zaznaczano, że zasadność wstrzymania wykonania decyzji uznał Sąd pierwszej instancji wydając w dniu 12 marca 2014 r. stosowne postanowienie.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 u.p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, dostępne w bazie internetowej CBOIS: z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04).
W przedmiotowej sprawie rozliczono skarżącemu podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r., zaś wartość przedmiotu zaskarżenia sprawy wynosi 14.836 zł. Z akt sprawy wynika, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku toczyła się również sprawa skarżącego, dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. oraz odsetek za zwłokę od zaliczek kwartalnych na ten podatek (I SA/Bk 91/14) gdzie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 20.454 zł – taką okoliczność odnotował Sąd pierwszej instancji wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Sądu kwoty do zapłaty wynikające z przedmiotowych decyzji, wskazują na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istnieje bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci sprzedaży części posiadanego majątku poniżej jego wartości rynkowej. Skarżący na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji załączył odpis umowy kredytu co potwierdza jego twierdzenia co do ciążącego na nim zobowiązania na kwotę 1.374.000 zł. Kredyt w takiej wysokości został udzielony na okres od 4 lutego 2010 r. do 1 stycznia 2035 r. Jego spłata została zabezpieczona m.in. hipoteką na nieruchomości, której zakup miał zostać sfinansowany ze środków pochodzących z tego kredytu. Wskazuje to, że skarżący ma ograniczone możliwości zaciągnięcia kolejnych zobowiązań kredytowych.
W tej sytuacji, według Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący, przedstawiając okoliczności mające wpływ na powstanie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, wykazał konieczność udzielenia ochrony tymczasowej.
Podobnie już oceniał wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania przedmiotowych decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji, które to wstrzymanie upadło zgodnie z treścią art. 61 § 6 u.p.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.