Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej F. Spółka jawna z 11 czerwca 2010 r. (data wpływu do Sądu 30 maja 2011 r.) wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 21 kwietnia 2010 r., o sygn. I SA/Bk 86/10 Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych. Autor skargi kasacyjnej – doradca podatkowy R. M. nie wykazał w sposób należyty swojego umocowania do działania w imieniu skarżącej spółki. W aktach Sądu pierwszej instancji (k.
10) znajduje się bowiem jedynie odpis dokumentu pełnomocnictwa. Brak jest natomiast dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu), z którego wynikałoby, że osoba podpisana pod dokumentem pełnomocnictwa jest uprawniona do działania w imieniu skarżącej spółki. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że braku tego nie usuwa dołączony do akt (k.
8) wydruk z internetowej wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przede wszystkim wskazać trzeba, że zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." pełnomocnik ma obowiązek przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt pełnomocnictwo (lub jego uwierzytelniony odpis) z podpisem mocodawcy. W przypadku reprezentacji osób prawnych prawidłowe wykazanie umocowania polega na przedłożeniu dokumentu pełnomocnictwa wraz z dokumentem ukazującym uprawnienie osoby podpisanej pod pełnomocnictwem do działania w imieniu danej osoby prawnej. Wydruk z internetowej wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym nie jest, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokumentem, którego treść jednoznacznie potwierdza uprawnienie danej osoby do reprezentacji zarejestrowanego podmiotu gospodarczego. Dokumentem takim jest natomiast odpis z KRS lub jego odpis uwierzytelniony przez profesjonalnego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.