Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 maja 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 14 czerwca 2013 r. w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej określającej podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. i styczeń 2007 r.
Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, w którym zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 1 czerwca 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej: P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony do wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji powyższego przepisu wyłaniają się dwie podstawowe dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna, zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, choć nie wyklucza to możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero, więc gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a. wstrzymać wykonanie decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, Sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji. Nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej we wcześniej prowadzonym postępowaniu jurysdykcyjnym – tutaj decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 1 czerwca 2010 r. – bez uprzedniego wstrzymania wykonania decyzji organu II i I instancji, wydanych po wznowieniu postępowania. Brak stosownego wniosku wraz z uzasadnieniem, wskazującym na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., wykluczał możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej.
Niezależnie od powyższego zauważyć również trzeba, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy charakter decyzji wydanych w przedmiotowej sprawie również wykluczał możliwość udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Były to bowiem decyzje wydane w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. i styczeń 2007 r. Tymczasem, przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś (red.). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r. sygn. SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Odmowny charakter kontrolowanych w sprawie decyzji wyklucza ustalenie takich praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu, a tym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Z tych też przyczyn, decyzje o charakterze odmownym, co do zasady nie posiadają cechy wykonalności.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 1 czerwca 2010 r. na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a.