Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1670/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi K. Spółka z o.o. z siedzibą w L. (dalej powoływanej jako "Spółka") uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów (organu upoważnionego - Dyrektora Izby Skarbowej w P.) w przedmiocie podatku od towarów i usług i zasądził od organu na rzecz Spółki zwrot kosztów postępowania sądowego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a w przypadku oddalenia skargi i uznania, że zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu – o odstąpienie od zasądzenia kosztów od Spółki.
Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie na rzecz organu podatkowego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Pismem z dnia 9 lipca 2012 r. (data wpływu do WSA we Wrocławiu: 11 lipca 2012 r.) pełnomocnik Spółki cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.“, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem NSA na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak“ skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz Ministra Finansów w związku z tym, iż umorzenie postępowania z powodu cofnięcia skargi kasacyjnej nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a.