Uzasadnienie
A. R. w złożonej skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 3/11, sformułował jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia 20 lipca 2010 r. utrzymanych w mocy decyzjami Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 2 listopada 2010 r. Uzasadniając powyższy wniosek wskazał, że w chwili obecnej znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Wykonanie zaskarżonych decyzji narazi go na wyjątkową i nieodwracalną stratę, gdyż zmuszony będzie zwolnić pracowników, jego firma zostanie pozbawiona możliwości funkcjonowania na rynku, a tym samym zmuszona będzie zaprzestania uiszczania jakichkolwiek zobowiązań publicznoprawnych. Decyzja w przedmiocie wykonania rodzi negatywne skutki, bowiem pozbawi możliwości funkcjonowania podmiotu gospodarczego na rynku, który od zawsze terminowo wywiązywał się z ciążących na nim zobowiązań podatkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika zatem, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z treści powołanych na wstępie przepisów wynika również, że uruchomienie postępowania wpadkowego w tym przedmiocie następuje dopiero po zasygnalizowaniu we wniosku, składanym przez stronę, wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro zaś to strona jest inicjatorem postępowania w tym przedmiocie, to na niej spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskodawca nie wykazał aby w stosunku do niego zaszły przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Co prawda zaznaczył, że wykonanie zaskarżonego aktu może wyrządzić znaczną szkodę, jednakże podnoszone przez niego okoliczności, bez ich dalszej konkretyzacji oraz przedstawienia jakichkolwiek dokumentów mogących stanowić podstawę do przeprowadzenia oceny zasadności wniosku, uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne odniesienie się do tak przedstawionej argumentacji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższy wniosek na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.