Uzasadnienie
Wnoszący w imieniu Spółdzielni Mieszkaniowej "P." skargę kasacyjną kurator adw. L. B. wywodzi swoje umocowanie do działania za stronę z postanowienia sądu opiekuńczego z 19 maja 2008 r., sygn. akt [...]. Zauważyć jednak należy, że z tegoż postanowienia expressis verbis wynika, że kurator ten został ustanowiony w celu reprezentowania spółdzielni w postępowaniu podatkowym w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres styczeń 2002 r. – grudzień 2004 r. (podkr. NSA). Mając na uwadze art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym przedstawiciel ustawowy ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (przy czym chodzi tu o postępowanie sądowoadministracyjne i umocowanie do działania właśnie w tym postępowaniu), jak i normy dotyczące czynności sądu w przypadku stwierdzenia braków w zakresie zdolności procesowej skarżącej (por. przede wszystkim art. 31, a także art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z § 2 i art. 178 P.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny za zasadne uznał zwrócenie skargi kasacyjnej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu zbadania, czy kurator ustanowiony powołanym wyżej postanowieniem sądu opiekuńczego z 19 maja 2008 r. jest w świetle treści tego orzeczenia uprawniony do złożenia przedmiotowej skargi kasacyjnej, ewentualnie w celu ustalenia, czy braki w zakresie zdolności procesowej mogą zostać uzupełnione i podjęcia kroków zmierzających do ich uzupełnienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.