Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 1462/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, oddalił skargę Syndyka masy upadłości F. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z 12 września 2016 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r.
Od wyroku tego Syndyk wniósł skargę kasacyjną, żądając jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a także zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
Pismem z 18 lipca 2019 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu poinformował o prawomocnym wykreśleniu F. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z dniem 28 lutego 2019 r. (16 marca 2019 r. - data uprawomocnienia wpisu). Do pisma załączył wydruk informacji pobranej w trybie art. 4 ust. 4 aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 986 ze zm.). Wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej) i pkt 2 (śmierć strony). Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe między innymi wtedy, gdy w jego toku wystąpią takie zdarzenia, w następstwie których sprawa sądowoadministracyjna definitywnie nie może być kontynuowana.
W niniejszej sprawie prawomocne wykreślenie spółki z Krajowego Rejestru Sądowego skutkowało ostatecznym ustaniem jej bytu prawnego. W ten sposób spółka utraciła osobowość prawną i przestała być podmiotem praw oraz obowiązków (por. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2019 r., I FSK 846/17 i przywołane tam orzeczenie). Tym samym, trwale pozbawiona zdolności sądowej (art. 25 § 1 P.p.s.a.) nie może już występować w charakterze strony postępowania sądowoadministracyjnego, ani dokonywać w nim jakichkolwiek skutecznych czynności procesowych (art. 26 § 1 i art. 28 § 1 P.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.