Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 939/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę I.N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 28 marca 2006 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
Sąd I instancji podając motywy swojego rozstrzygnięcia, wskazał, że skarżąca nie uiściła w określonym terminie należnego wpisu od wniesionej skargi. Z uwagi na powyższe uznał, że zaszły podstawy z art. 220 § 3 i 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) do odrzucenia skargi.
Strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w związku z art. 246 § 1 p.p.s.a., w związku z art. 45 pkt 1 Konstytucji RP oraz art. 6 § 1 Międzynarodowej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez wykładnię i stosowanie powołanych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób nieuwzględniający konieczności faktycznego zagwarantowania skarżącej prawa do sądu gwarantowanego przepisami. Naruszenie to polegało, zdaniem autora skargi kasacyjnej, przede wszystkim na nieuwzględnieniu przytaczanych przez skarżącą okoliczności jednoznacznie wskazujących na to, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w szczególności zaś nieuwzględnieniu wniosku z dnia 26 września 2007 r. o odroczeniu terminu płatności lub rozłożeniu go na raty.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy przypomnieć, że postępowanie wpadkowe w przedmiocie przyznania stronie prawa pomocy zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu I instancji z dnia 16 kwietnia 2007 r. Mocą tego postanowienia przyznano stronie prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Strona skarżąca została następnie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie to otrzymała 10 września 2007 r. (k. 108 akt sądowych). W odpowiedzi wystosowała wniosek o odroczenie terminu płatności żądanego wpisu, uiszczając jednocześnie na rachunek Sądu I instancji w dniu 17 września 2007 r. kwotę 2.000 zł (k. 109 akt sądowych). W tych okolicznościach należało zatem uznać, że wniesiona skarga została opłacona w zakreślonym siedmiodniowym terminie. A zatem nie było podstaw aby skargę odrzucić z powodu jej nieopłacenia.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, przychylając się do zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.