Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22.07.2010 r., sygn. I FSK 1138/09, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "popsa" uchylił zaskarżony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27.02.2009 r., sygn. I SA/Łd 1229/08 oraz (w punkcie 2 wyroku) na podstawie art. 203 pkt 2 popsa zasądził od W. J. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kwotę 2516 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Wnioskiem z dnia 29.10.2010 r. (data wpływu do tut. Sądu 05.11.2010 r.) W. J. wniósł o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego. Podniósł, iż nie posiada środków pieniężnych na pokrycie zasądzonych należności.
Po rozpoznaniu wniosku Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek należało odrzucić, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest organem właściwym do jego rozpoznania.
Na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego ulgi w zapłacie kosztów sądowych dotyczą jedynie kosztów wymienionych w art. 229 § 1 popsa. Przepis ten dotyczy wpisu sądowego, opłaty kancelaryjnej oraz wydatków poczynionych w toku postępowania. Organem właściwym do rozstrzygania w tym przedmiocie jest prezes tego wojewódzkiego sądu administracyjnego, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji, co wynika z § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16.12.2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. nr 221, poz. 2194).
Tymczasem wnioskodawca zażądał udzielenia ulgi odnośnie do zasądzonych niezbędnych kosztów postępowania należnych Dyrektorowi Izby Skarbowej w Ł. z tytułu wygrania sprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Na kwotę tą składa się wysokość uiszczonych przez organ kosztów sądowych: wpisu od skargi kasacyjnej i opłaty od pełnomocnictwa, a także kwota wynagrodzenia pełnomocnika organu – radcy prawnego według prawnie przewidzianych stawek. W tym zakresie dla Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, który po nadaniu klauzuli wykonalności przez właściwy sąd rejonowy stanie się tytułem wykonawczym wykonalnym w cywilnym postępowaniu egzekucyjnym.
W związku z tym kwestia ewentualnej ulgi w zakresie zasądzonych kosztów (np. umorzenia, rozłożenia na raty, odroczenie terminu zapłaty) pozostaje w kompetencji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. To ten organ zdecyduje, czy i ewentualnie jak będzie dochodził zasądzonej na jego rzecz kwoty. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 63 popsa w związku z art. 58 § 1 pkt 1 popsa orzekł jak w sentencji.