Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 175/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 7 listopada 2014 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do maja oraz od lipca do grudnia 2008 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "P.p.s.a."), wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z 5 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 175/15, oddalił, zawarty w skardze, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Sąd wyraźnie podniósł, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności przemawiających za przyznaniem mu ochrony tymczasowej. Zaznaczył, że skarżący nie podał żadnych konkretnych wyliczeń, z których jednoznacznie wynikałoby, że faktycznie może dojść do takich właśnie nieodwracalnych - dla wspomnianej działalności - skutków. Swoich twierdzeń nie zobrazował również dokumentami źródłowymi. Takie dokumenty nie zostały dołączone do wniosku. Ogólne stwierdzenie o spowodowaniu trudnych do odwrócenia konsekwencji, nie mogło stanowić podstawy do uwzględnienia jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Powyższe spostrzeżenie pozostaje o tyle istotne, że skarżący składając wraz ze skargą kasacyjną wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji miał świadomość ciążącego na nim obowiązku wykazania zaistnienia przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pomimo tego, w ponownie złożonym wniosku, pełnomocnik skarżącego podniósł jedynie, że wykonanie decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Oznacza to, że skarżący ponownie nie uprawdopodobnił przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., a zatem brak jest podstaw, aby w oparciu o takie dane dokonywać oceny zasadności złożonego wniosku.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.