Uzasadnienie
- 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 25 lutego 2015r., sygn. akt I SA/Bd 1265/14, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminy K., uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 6 października 2014 r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r.
- 2. Dyrektor IS wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, uiszczając od niej należny wpis w kwocie 100 zł. Z kolei pismem procesowym z dnia 5 kwietnia 2017 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem rozprawy wyznaczonym na 5 maja 2017 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. (jako nowa strona, która przejęła prawa i obowiązki zniesionego z dniem 1 marca 2017 r. Dyrektora IS) cofnął złożoną uprzednio skargę kasacyjną.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. W przepisach postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie uregulowano wprost kwestii cofnięcia skargi kasacyjnej. Zgodnie jednak z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) w takim przypadku do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a więc między innymi art. 60 powołanej ustawy. Przepis ten stanowi, że: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.".
- 3.2. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym następuje z poszanowaniem art. 183 i art. 189 tej ustawy, z których to przepisów wynika zasada rozpoznawania sprawy przez ten Sąd w granicach skargi kasacyjnej, z wyjątkami jedynie wprost w nich wymienionymi.
- 3.3. W realiach niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w świetle powyższych przepisów następca prawny organu, który wniósł skargę kasacyjną, mógł po jej wniesieniu dalej nią rozporządzać, w tym skorzystać z najdalej idącego prawa jej cofnięcia, co też w sposób prawem dopuszczalny uczynił. Wobec tego należało orzec jak w punkcie pierwszym postanowienia, umarzając postępowanie kasacyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 i art. 60 P.p.s.a.
- 3.4. O zwrocie całego wpisu uiszczonego od skargi kasacyjnej orzeczono z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.