Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 23 października 2006 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2005 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia 21 lipca 2006 r. i orzekł, że decyzje te nie podlegają wykonaniu oraz zasądził od organu na rzecz "B." Sp. z o.o. w Ś. (dalej – "Spółka") zwrot kosztów postępowania.
Na powyższe orzeczenie organ odwoławczy wniósł skargę kasacyjną.
W dniu 13 lipca 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej w W, w którym skarga kasacyjna została cofnięta.
Strona przeciwna w piśmie procesowym datowanym na dzień 27 lipca 2009 r. wniosła o:
- - rozpoznanie skargi pod nieobecność strony;
- - oddalenie skargi kasacyjnej, gdyż brak jest uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia;
- - zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm prawem przewidzianych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej p.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten, w związku z treścią art. 193 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne.
Z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił również z urzędu zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej połowę uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił natomiast wniosek pełnomocnika strony przeciwnej – M. S. – o zwrot kosztów postępowania, gdyż brak jest podstaw do jego pozytywnego załatwienia w świetle art. 209 p.p.s.a.