Uzasadnienie
Wyrokiem z 16 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1234/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej "P.p.s.a.", uchylił zaskarżone przez H. sp. z o.o., postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 2 września 2019 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji wydane w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2016 r.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, działając za pośrednictwem pełnomocnika – radcy prawnego, zaskarżył w całości powyższy wyrok skargą kasacyjną.
Pismem z 8 października 2020 r. (wpływ do NSA 14 października 2020 r.) pełnomocnik organu, cofnął wniesioną w sprawie skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z treścią art. 193 P.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza natomiast, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej, co z kolei wynika z treści art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Uregulowana w art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia bowiem, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 193 P.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne.