Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej z dnia 22 stycznia 2009 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 listopada 2008r., sygn. akt I SA/Rz 313/08, R. K. i J. Ł. – wspólników ZPHU T. s.c.., zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące 2005 r.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wspólnicy nie są w stanie zapłacić kwot wynikających z powyższych decyzji ze względu na bardzo trudną sytuację finansową spółki. Firma działa dopiero od trzech lat i nie posiada wolnych środków finansowych, które można by przeznaczyć na zapłatę podatków. Egzekucja należności wynikających z decyzji doprowadzi do upadłości i całkowitej likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, przyczyniając się do poważnych kłopotów finansowych wspólników i ich rodzin.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżących wskazując na okoliczności, które w jego opinii uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających owe okoliczności. Tutejszy Sąd rozpoznając sprawę nie ma zatem możliwości zweryfikowania zasadności argumentów przedstawionych we wniosku i jego merytorycznej oceny, a tym samym nie posiada wystarczającej wiedzy na temat sytuacji finansowej spółki i jej wspólników. Same ogólnikowe twierdzenia strony odnośnie trudności płatniczych, bez poparcia ich odpowiednimi dokumentami nie są wystarczające aby stwierdzić, iż w sprawie faktycznie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z punktu wiedzenia ustawowych przesłanek, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.