Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 1054/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu skargi M. F.(dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 października 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów za okresy miesięczne od lipca do grudnia 2011 r. oraz od stycznia do grudnia 2012 r., na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a." – oddalił skargę.
Na powyższy wyrok Skarżący złożył skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok ów w całości i wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W piśmie procesowym z dnia 8 września 2022 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed terminem posiedzenia, wyznaczonego w celu rozpoznania przedmiotowej skargi kasacyjnej, reprezentujący skarżącego pełnomocnik, złożył oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej od powyższego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd kasacyjny jest tym wnioskiem związany.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1. sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powoływanej ustawy.