Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt: I SA/Bk 970/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę D. W. (dalej zwany: "skarżącym") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z 9 lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2012 r.
- 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej zwana "ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi") zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków włącznie z likwidacją prowadzonej przez niego działalności.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4. Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy podkreślić, że wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu – ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, będące formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, według którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Niezbędnym zatem do uwzględnienia wniosku jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10 i z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12). Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę. (vide J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206).
5. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jedynym uzasadnieniem wniosku jest powtórzenie treści art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bez wskazania okoliczności, z których wynikałoby, że na skutek wykonania decyzji wystąpi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z likwidacją prowadzonej przez niego działalności łącznie.
W tej sytuacji przyjąć należało, że nie zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie jest bowiem rolą Sądu aby domniemywać, w czym skarżący upatruje niebezpieczeństwa wystąpienia skutków w tym przepisie przewidzianych.
6. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.