Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1722/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi K. sp.j. z siedzibą w W., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej: "p.p.s.a.", uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 27 maja 2021 r. w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za wrzesień 2017 r.
W rubrum wyroku wskazano, że skarga została wniesiona przez spółkę komandytową, również na rzecz spółki komandytowej został zasądzony zwrot kosztów postępowania. Dodatkowo w uzasadnieniu wyroku sądu pierwszej instancji wskazano, że stroną postępowania była spółka komandytowa.
Organ, działając za pośrednictwem pełnomocnika – radcy prawnego, zaskarżył w całości powyższy wyrok skargą kasacyjną.
Pismem z 24 maja 2024 r. (data wpływu do NSA: 24 maja 2024 r.) organ cofnął wniesioną w sprawie skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu w myśl art. 156 § 2 p.p.s.a. sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Z kolei jak wskazano w art. 156 § 3 p.p.s.a. jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji. W orzecznictwie przyjmuje się, że sprostowaniu może podlegać również uzasadnienie wyroku.
Skarga została wniesiona przez spółkę jawną, która to spółka powstała w wyniku przekształcenia spółki komandytowej. To przekształcenie miało miejsce na etapie postępowania przed organami podatkowymi. Tymczasem w wyroku sądu pierwszej instancji, wskazano, że skargę wniosła strona – spółka komandytowa oraz zasądzono zwrot kosztów postępowania na rzecz spółki komandytowej. Jednocześnie w uzasadnieniu wyroku wskazano, że strona postępowania działała w formie spółki komandytowej.
Powyższe stanowi oczywistą omyłkę pisarską, podlegającą sprostowaniu w oparciu o art. 156 § 1 – 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a.
Jak stanowi art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, w związku z treścią art. 193 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. oznacza natomiast, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej, co z kolei wynika z treści art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Uregulowana w art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia bowiem, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, a rozstrzygnięcie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.