Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 lipca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną "C." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 174/10, w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 22 grudnia 2009r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, czerwiec, wrzesień, grudzień 2004 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. W pkt 2 sentencji wyroku, Sąd omyłkowo pominął Dyrektora Izby Skarbowej w S. jako podmiot, któremu zwrócono koszty postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156§1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej-p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie opisane w art. 156 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. Sprostowanie obejmuje właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia.
Z kolei błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast,,inna oczywista pomyłka" jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego (vide postanowienie NSA z 17 września 2008r., sygn. akt: I OZ 678/08, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl – zwanej dalej w skrócie CBOSA).
Zaistniały błąd był w istocie oczywistą omyłką pisarską wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.