Uzasadnienie
Wnioskiem z 20 lipca 2010 r., zawartym w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 177/10, K. B. zwrócił się o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 22 grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r.
Argumentując powyższe Skarżący podał, że prowadzi działalność w zakresie usług transportowych, która jest jedynym źródłem utrzymania jego czteroosobowej rodziny. Skarżący wskazał, że nie posiada wolnych środków płatniczych aby zapłacić zobowiązanie podatkowe w wysokości określonej w decyzji organu odwoławczego, a bank odmówił mu przedłużenia kredytu, na potwierdzenie czego do wniosku załączono kserokopię pisma tego banku. Skarżący stwierdził, że egzekucja z rachunku bankowego oraz majątku firmy, który i tak nie jest wystarczający na pokrycie należności podatkowych objętych decyzją, spowoduje konieczność likwidacji działalności gospodarczej i pozbawi Skarżącego jedynego źródła utrzymania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze z., dalej zwanej "P.p.s.a.") przewiduje wprawdzie możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch ww. przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.).
W tej kwestii bardzo jednoznacznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 (LEX nr 569795), stwierdzając, że "Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi.".
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy tutejszy Sąd stwierdza, że Skarżący nie wykazał aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wprawdzie podał, że egzekucja należności Skarbu Państwa może wiązać się z koniecznością likwidacji prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, co skutkowałoby utratą jedynego źródła utrzymania jego rodziny, jednakże nie załączył dokumentów (poza pismem z banku), które by potwierdzały powyższe okoliczności.
Skarżący nie przedstawił podstawowej dokumentacji, tj. dotyczącej dochodu osiąganego z prowadzonej działalności, wyciągów z rachunków bankowych itp., z której by wynikało, że sytuacja finansowa faktycznie nie pozwala Skarżącemu wywiązać się ze zobowiązań podatkowych. Samo bardzo ogólne przedstawienie możliwych konsekwencji egzekucji należności podatkowych objętych kwestionowaną decyzją uniemożliwia Sądowi zweryfikowanie twierdzeń Skarżącego w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.