Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z 13 stycznia 2016 r., w sprawie III SA/Wa 307/15, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm. obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", oddalił skargę R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 20 listopada 2014 r. wydaną wobec strony w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2008 r.
R.K., działając za pośrednictwem pełnomocnika –adwokata, zaskarżył powyższy wyrok w całości, wnosząc w skardze kasacyjnej m.in. o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Dyrektor Izby Skarbowej nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Pismem z 7 maja 2018 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego 17 maja 2018 r., były pełnomocnik skarżącego poinformował o śmierci swojego mocodawcy 1 listopada 2016 r., na dowód czego załączył odpis skróconego aktu agonu. W przedmiotowym piśmie wniesiono również o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie.
Na rozprawie przed Naczelnym sądem Administracyjnym 18 maja 2018 r., pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., po przekazaniu mu pisma pełnomocnika strony z 7 maja 2018 r., wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, zwracając uwagę, że art. 97 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr, poz. 60 ze zm., obecnie Dz.U. z 2018 r. poz. 800, ze zm.), zwanej dalej "Ordynacją podatkową" nie ma zastosowania w tej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Zasady sukcesji zobowiązań podatkowych określa art. 97 Ordynacji podatkowej, jednak tylko w odniesieniu do podatników i płatników. Ordynacja podatkowa nie przewiduje następstwa prawnego w wypadku śmierci osoby fizycznej będącej inkasentem lub osobą trzecią. Spadkobiercy tych podmiotów nie wstępują z mocy tego przepisu w prawa i obowiązki zmarłego.
Powyższe stanowisko zostało podzielone w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 3 kwietnia 2006 r., sygn. akt SK 46/05 oraz postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn.akt II FSK 2393/14, z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn.akt II FSK 859/12; z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1791/11, II FSK 2149/11, I FSK 2150/11, II FSK 2151/11 oraz z dnia 14 grudnia 2011 r. sygn. akt I FSK 1304/11 (orzeczenia NSA publ.:
Śmierć skarżącego została potwierdzona odpisem aktu zgonu, zatem a podstawie art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art.. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.