Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 1006/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę S. sp. z o.o. w L. (dalej: Strona lub Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 25 czerwca 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
- 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, Spółka wnioskiem zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora IS. Uzasadniając wniosek wskazała w szczególności, że: - przeciwko niej prowadzone są postępowania egzekucyjne; - została zobowiązania do zwrotu na rzecz instytucji dotujących kwot: 108.294,73 zł oraz 2.057.599,77 zł; - określona w toku postępowania podatkowego wysokość zobowiązania podatkowego, tj. 25.039 zł jest poza zasięgiem możliwości finansowych Spółki; - okoliczności potwierdzające zasadności wstrzymania wykonania decyzji znajdują się w aktach sprawy.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
- 3.2. Z akt sprawy wynika, że Sąd pierwszej instancji rozpoznawał już wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 1006/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji. Sąd uznał, że przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej sformułowane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) nie zostały przez Stronę uprawdopodobnione.
Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia od powyższej oceny na etapie postępowania kasacyjnego. Obecne uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zbieżne jest z argumentacją prezentowaną w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Spółka ponownie odwołuje się do ogólnych twierdzeń. Wskazuje na toczące się postępowanie egzekucyjne obejmujące niespłacony kredyt oraz na kwoty, które zobowiązana jest zwrócić instytucjom dotującym. Tymczasem w postanowieniu z dnia 24 listopada 2015 r. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że wystarczającym uzasadnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być obawa Strony dotycząca konieczności zwrotu uzyskanych kwot, zwłaszcza gdy z akt sprawy nie wynika, aby w stosunku do nich toczyło się postępowanie egzekucyjne.
Z analizy przedłożonych przez Stronę dokumentów źródłowych wynikało, że Spółka w 2014 r. uzyskała dochód 126.176,50 zł. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosiła 50.000 zł, a wartość środków trwałych według bilansu za ten rok -885.588,58 zł, przy czym, środki te są lub będą przedmiotem postępowań egzekucyjnych (oświadczenie Strony). Spółka miała niewielką płynność finansową, jednak niespłacony kredyt na podatek VAT, zaciągnięty na podstawie umowy zawartej z X. S.A., w maju 2011 r. spowodował, że nie może zaciągać innych kredytów, a należności wynikające z powyższej umowy kredytowej były przedmiotem postępowania egzekucyjnego.
Z świetle powyższych danych, Spółka na koniec 2014 r. nie była w bardzo dobrej sytuacji finansowej, o czym świadczą chociażby toczące się w stosunku do niej postępowania egzekucyjne. Okoliczność wszczętych wobec Spółki egzekucji nie może jednak sama w sobie decydować o wstrzymaniu wykonania decyzji. Strona powinna w swoim wniosku zaprezentować argumentację, która przekona Sąd, że przywoływane przez nią okoliczności uprawdopodobniają wyrządzenie jej znacznej szkody lub grożą wystąpieniem nieodwracalnych skutków. Racjonalnie przy tym oczekiwać należało przedstawienia danych na temat aktualnej sytuacji finansowej. Dokumenty na które powołała się Strona w niniejszym postępowaniu dotyczą w głównej mierze 2014 r., gdy tymczasem wniosek zawarto w skardze kasacyjnej datowanej na 17 czerwca 2016 r.
Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji inicjowane jest wnioskiem strony. To na wnioskodawcy zatem spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. W sytuacji, gdy Strona nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. nie było podstaw do uwzględnienie jej żądania.
- 3.3. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.