Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Rz 1005/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 30 sierpnia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2012 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżona przez stronę decyzja została doręczona jej pełnomocnikowi 2 września 2013 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru, natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym 7 października 2013 r. Tym samym skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi (który - zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a." - upływał 2 października 2013 r.), co w świetle art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skutkuje odrzuceniem tej skargi.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia strona zaskarżyła je w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych do dokumentów oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. przez uznanie, że skarga została wniesiona po ustawowym terminie i w konsekwencji przez jej odrzucenie.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wskazał, że skarga została wniesiona w terminie i nie było podstaw do jej odrzucenia. Na poparcie swego stanowiska w tym względzie pełnomocnik strony zwrócił uwagę, że istnieją dokumenty potwierdzające w sposób niebudzący wątpliwości, iż decyzję odebrał 9 września 2013 r. ("Zbiorowy dowód odbioru nr 93", koperta od przesyłki poleconej zawierającej skarżoną decyzję), a nie 2 września 2013 r. Termin do wniesienia skargi upływał w związku z tym 9 października 2013 r., a wniesienie skargi 7 października 2013 r. jest czynnością procesową dokonaną w terminie.
Organ nie skorzystał z możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości ani fakt doręczenia skarżonej decyzji właściwej osobie (tj. pełnomocnikowi strony), ani data nadania skargi. Spór dotyczy daty, w której adresat odebrał przesyłkę zawierającą skarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął w zaskarżonym postanowieniu, że datą tą jest 2 września 2013 r., odwołując się w tym zakresie do znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru. Strona podważa prawidłowość takiego ustalenia, wskazując, że odbiór przesyłki nastąpił 9 września 2013 r., na potwierdzenie tej okoliczności przedstawiając dowody z dokumentów. Jednym z tych dokumentów jest "Zbiorowy dowód odbioru nr 93", opatrzony datą 9 września 2013 r., pieczątką Urzędu Pocztowego S. 1 oraz podpisami zarówno adresata przesyłki, jak i pracownika poczty.
Analiza tego dokumentu uprawnia do wniosku, że zasadnie autor skargi kasacyjnej podnosi, że sporną przesyłkę odebrał 9 września 2013 r., a nie – jak przyjął Sąd pierwszej instancji – 2 września 2013 r. Decydujące znaczenie w tym względzie ma tożsamość numeru nadania przesyłki (00759007734635266691) na zbiorowym dowodzie odbioru i znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru, na którym Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł swe ustalenia w zakresie daty odbioru przesyłki. Co więcej, również na tymże potwierdzeniu odbioru (k. 158 akt adm.), w części przeznaczonej na datę i podpis doręczającego/wydającego, znajdują się dwie daty (i dwa podpisy) – 2 września 2013 r. (data wskazana wcześniej w formularzu potwierdzenia odbioru jako data złożenia przesyłki w UP S.
1) i 9 września, co dodatkowo potwierdza prawidłowość twierdzeń skargi kasacyjnej. Niemniej zauważenia wymaga, że pomyłka Sądu pierwszej instancji w ustaleniu daty odbioru przesyłki jest zrozumiała, gdyż data ta, wskazana przez odbiorcę (pełnomocnika strony) w przeznaczonym do tego miejscu na formularzu potwierdzenia odbioru, została wpisana niestarannie i niejednoznacznie, a w rezultacie mogła zostać odczytana jako "02.09" zamiast "09.09". Stąd też, choć nieprawidłowe odczytanie daty odbioru decyzji doprowadziło do błędnego stwierdzenia przez Sąd pierwszej instancji, że skarga strony wniesiona została po terminie wynikającym z art. 53 § 1 P.p.s.a. i bezpodstawnego odrzucenia tej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., nie sposób nie dostrzec, że pełnomocnik strony przyczynił się do nieprawidłowego ustalenia tej rozstrzygającej dla dopuszczalności skargi okoliczności faktycznej. Nie zmienia to jednak tego, że odrzucenie skargi było w świetle art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. nieusprawiedliwione, gdyż – wbrew ustaleniom Sądu – skarga została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Z tych to względów zaskarżone postanowienie należało uchylić, zgodnie z art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a.
Wniosek strony o zasądzenie kosztów postępowania nie mógł być rozpatrzony, gdyż przedmiotowe rozstrzygnięcie nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 P.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie WSA kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).