Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 29 lipca 2010 r., sygn. akt I FSK 1328/09

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1475/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.), oddalił skargę M. Ł. na decyzję Dyrektora izby Skarbowej w P. z dnia 22 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2003 r.

2. M. Ł., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 kwietnia 2009 r., domagając się jego uchylenia w całości oraz zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania "w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych".

Wyrokowi temu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, co dotyczyło:

1. - art. 145 § 1 lit. c w związku z art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 P.p.s.a. w związku z § 48 ust. 4 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, poprzez oddalenie skargi od decyzji drugiej instancji mimo, że naruszała ona prawo;
2. - art. 145 § 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 122, 187 § 1 i art. 188 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez oddalenie skargi od decyzji drugiej instancji mimo, że była ona obarczona wskazanymi wadami;
3. - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 188 i art. 200a Ordynacji podatkowej, poprzez oddalenie skargi, mimo że decyzja organu drugiej instancji obarczona była wadą bezpodstawnej odmowy przeprowadzenia rozprawy na żądanie strony celem wyjaśnienia stanu faktycznego przez przesłuchanie większej ilości świadków;
4. - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 3 i art. 134 § 1 P.p.s.a. oraz art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
5. 3. Odpowiadając na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w P., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od M. Ł. kosztów postępowania według norm przepisanych.
6. 4. Pismem z dnia 15 lipca 2010 r. pełnomocnik skarżącego cofnął złożoną skargę kasacyjną wnosząc o umorzenie postępowania sądowego i dokonanie zwrotu uiszczonego wpisu w wysokości 130,00 zł

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5. Mimo, że przepisy dotyczące skargi kasacyjnej nie regulują wprost kwestii możliwości jej cofnięcia, nie powinno budzić wątpliwości, że stronie wnoszącej taką skargę przysługuje uprawnienie do podjęcia tego rodzaju czynności procesowej. Konstatacja taka znajduje uzasadnienie w regulacji zawartej w art. 60 P.p.s.a., która znajduje zastosowanie w związku z odesłaniem zawartym w art. 193 P.p.s.a. Z treści pierwszego z tych przepisów wynika bowiem, że skarżący może cofnąć skargę, co w zasadzie wiąże sąd, który jednak powinien uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl z kolei art. 193 P.p.s.a. in principio, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

6. Zważywszy, że odesłanie zawarte w art. 193 P.p.s.a. nakazuje jedynie "odpowiednie" stosowanie do skargi kasacyjnej przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, podzielić trzeba pogląd wyrażony w literaturze przedmiotu, że nie dotyczy ono zdania trzeciego art. 60 P.p.s.a. W przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny jest zatem związany wnioskiem strony ze względu na treść art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a., a wynikająca z tego przepisu zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej (por. B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2006, s. 333; tak też postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II FSK 1230/08, zbiór orzeczeń LEX nr 564233 oraz z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt I FSK 814/10, niepublikowane).

7. Mając na uwadze wszystkie podniesione dotychczas okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.

Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej oparto na przepisie art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.