Uzasadnienie
Wyrokiem z 5 kwietnia 2017 r., I SA/Wr 21/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi Powiatu L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z 28 listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy zwrotu oprocentowania kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za miesiące od lutego do maja 2012 r., od lipca do grudnia 2012 r. oraz od lutego do grudnia 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L..
Od powyższego wyroku organ wniósł skargę kasacyjną.
Natomiast pismem z 4 grudnia 2017 r. (data wpływu: 7 grudnia 2017 r.) organ cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd; jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd jest tym wnioskiem związany.
W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.