Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej M. P. (dalej: "strona", "skarżąca") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt: I SA/Ke 691/13, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym w myśl art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Badany środek zaskarżenia podpisany został przez pełnomocnika radcę prawnego R. K. Tymczasem, ze znajdującego się w aktach sprawy (karta 40 akt WSA) pełnomocnictwa wynika, że skarżąca upoważniła rzeczonego pełnomocnika do "reprezentowania przed WSA w Kielcach w zakresie skarg złożonych od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K.". Zatem z treści tego dokumentu nie wynika, aby jego zakres obejmował także upoważnienie do reprezentowania strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do sporządzenia i wniesienia w jej imieniu skargi kasacyjnej.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu. Brak ten może ulec konwalidacji w trybie określonym w art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 3 w związku z art. 176 P.p.s.a. poprzez wezwanie pełnomocnika do złożenia oryginału pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa obejmującego postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie w drugiej instancji.
Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.