Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w L., działający z upoważnienia Ministra Finansów, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 253/15, którym Sąd uchylił jego indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, wydaną na wniosek G. W. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W trakcie rozprawy przed NSA pełnomocnik Szefa Krajowej Administracji Skarbowej cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Choć przepis ten dotyczy skargi inicjującej postępowanie przed sądem pierwszej instancji, to z godnie z art. 193 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie oznacza tu, że strona może cofnąć skargę kasacyjną, a NSA jest tym wnioskiem związany z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze tej ustawy (zasada związania NSA granicami skargi kasacyjnej).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie przed tym Sądem na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ponieważ cofnięcie skargi kasacyjnej nastąpiło na rozprawie, NSA nie orzekł o zwrocie wpisu uiszczonego od skargi. Wcześniejsze, pisemne cofnięcie skargi, nie było skuteczne, ponieważ oświadczenie w tym zakresie pochodziło od Dyrektora Krajowej Informacji podatkowej. Tymczasem, zgodnie z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r., poz.1947), w postępowaniach sądowych w sprawach związanych z wydawaniem interpretacji indywidualnych, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych minister właściwy do spraw finansów publicznych, prawa i obowiązki strony przejmuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Tak więc dopiero oświadczenie złożone z umocowania Szefa Krajowej Administracji Skarbowej skutkowało cofnięciem skargo kasacyjnej, a to zostało złożone na rozprawie.