Uzasadnienie
Z akt sprawy wyłania się następujący przebieg postępowania. Skarżący w skardze kasacyjnej od wyroku sądu I instancji wskazanego w sentencji niniejszego postanowienia zawarli jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek Strona podniosła, że "wydanie bądź wykonanie decyzji tak rażąco naruszającej powszechnie obowiązujący porządek prawny godzi w podstawowe zasady postępowania podatkowego, m. in. zasadę ogólnego pogłębiania zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej), a nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, a ze względu na powszechnie stosowaną praktykę (...) przez organy podatkowe (...) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...)".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej – P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W świetle powyższej regulacji należy uznać, że to Skarżący byli zobowiązani wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, niepubl.). Skoro Skarżący do wniosku nie dołączyli takich dokumentów, Sąd nie ma obowiązku wyręczania ich w kwestii dokumentowania ich trudnej sytuacji majątkowej. Nie wykazano również w żaden sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutków.
Niezależnie od powyższego Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nie zasługują w tym zakresie na uwzględnienie argumenty odnoszące się do zasadności wydanej decyzji, bowiem na tym etapie postępowania sąd nie dokonuje jej merytorycznej oceny. Należy również zwrócić uwagę, że zasadą jest wykonalność decyzji podatkowych (zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności), w związku z czym niezasadne jest powoływanie przez Stronę argumentu, że nie zaistniały przesłanki uzasadniające wykonalność zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.