Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę J. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 14 sierpnia 2007 r. w przedmiocie orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku oraz określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną J. C., który wnioskował o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Szczecinie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W dniu 29 czerwca 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika strony informujące, iż J.C. zmarł 10 czerwca 2009 r. Do pisma dołączono poświadczony za zgodność z oryginałem skrócony odpis aktu zgonu.
W dniu 23 lipca 2009 r. NSA zawiesił postępowanie.
W odpowiedzi na pismo z 7 maja 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo M.C., małżonki zmarłego, informujące, że spadek po zmarłym nabyła z dobrodziejstwem inwentarza córka – J. C. W załączeniu nadesłano kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego w D. z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt [...] oraz pismo J.C. z 20 maja 2013 r., w którym zwróciła się ona o cofnięcie rozpoznawanej skargi.
Pismem z 3 czerwca 2013 r. (data wpływu do NSA - 7 czerwca 2013 r.) J.C. podtrzymała prośbę o wycofanie skargi.
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2013 r. NSA podjął zawieszone postępowanie w związku ze wskazaniem następcy prawnego zmarłego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.“, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedpopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem NSA na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak“ skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.