Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2016 r., I FSK 1421/15, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", oddalił skargę kasacyjną Gminy C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 marca 2015 r., III SA/Gl 1575/14, oddalającego skargę Gminy C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 27 sierpnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Orzekając o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny omyłkowo wskazał, że należą się one od Ministra Rozwoju i Finansów na rzecz Gminy C. Ponadto, określając podmiot wnoszący skargę kasacyjną w sentencji tego orzeczenia, Sąd użył formy mianownika (Gmina C.), zamiast formy dopełniacza (Gminy C.).
Zgodnie z art. 156 § 1 Ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Za oczywistą omyłkę uznać natomiast należało błędne zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, które stosownie do art. 204 pkt 1 Ppsa, w następstwie oddalenia skargi kasacyjnej Gminy C., należały się nie Gminie, lecz organowi, który wydał zaskarżony akt, tj. Ministrowi Rozwoju i Finansów (poprzednio Ministrowi Finansów). Z kolei niewłaściwe wskazanie podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną w formie mianownika stanowiło błąd pisarski, który również podlegał sprostowaniu z urzędu na podstawie powołanego przepisu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 156 § 1 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.