Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Po 2087/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę E.O. (dalej: Strona lub Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 21 sierpnia 2015 r. w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, postanowienia w sprawie przyjęcia kaucji gwarancyjnej.
- 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku, Skarżąca wnioskiem zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia Dyrektora IS. Uzasadniając wniosek wskazała w szczególności, że: - odmowa przyjęcia kaucji gwarancyjnej i tym samym brak zamieszczenia nazwiska Skarżącej w wykazie podmiotów dokonujących dostaw towarów wrażliwych osłabi jej wiarygodność oraz spowoduje wycofanie się jej kontrahentów ze współpracy; - wykonanie zaskarżonego postanowienia doprowadzi zatem do utraty płynności finansowej prowadzonego przedsiębiorstwa, a w konsekwencji do zwolnienia pracowników i upadłości firmy.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
- 3.2. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tegoż artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przy tym okoliczności, które uprawdopodabniałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na stronie.
W rozpatrywanej sprawie, Skarżąca nie wykazała, że w jej sytuacji - na skutek wykonania zaskarżonego aktu - zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarta we wniosku argumentacja Skarżącej jest nieprzekonywująca. Brak jest w niej twierdzeń odnoszących się do konkretnych danych, na podstawie których można było uznać, że wykonanie zaskarżonego postanowienia doprowadzi do skutków wskazywanych przez Stronę.
Skarżąca podniosła, że odmowa przyjęcia kaucji gwarancyjnej i usunięcie jej z listy podmiotów dokonujących dostaw towarów wrażliwych osłabi jej wiarygodność. Twierdzenie to samo w sobie należało uznać za prawdziwe. Przy założeniu bowiem, że podmioty gospodarcze składają kaucje gwarancyjną aby zyskać większą wiarygodność na rynku, to usunięcie wpisu z przedmiotowej listy, skutek taki może wywołać. Rzecz jednak w tym, że Strona nie opisała specyfiki rynku na którym działa, odnosząc to do rozmiarów swojej działalności, kondycji finansowej czy też ilości kontrahentów. Nie wykazała tym samym, że usunięcie jej z listy podmiotów dokonujących dostaw towarów wrażliwych może doprowadzić do upadłości firmy. We wniosku Skarżącej powinny znaleźć się konkretne dane, poparte, na ile to możliwe, stosownymi dokumentami, których analiza pozwalałaby uznać, że brak umieszczenia na takiej liście, nie tylko może doprowadzić do osłabienia jej wiarygodności, ale przede wszystkim, może doprowadzić do zamknięcia prowadzonej działalności.
W sytuacji braku poparcia wniosku przekonywującą argumentacją, twierdzenia Strony były gołosłowne. Przyjmując inaczej należałoby uznać, że każdemu podmiotowi usuniętemu z przedmiotowej listy grozi realna upadłość, mimo nawet bardzo dobrej kondycji finansowej.
Doprowadzenie do bankructwa firmy z uwagi na usunięcie Skarżącej z ww. listy i tym samym wyrządzenie jej znacznej szkody, czy też spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, jest założeniem czysto hipotetycznym i jako takie nie przemawia za wstrzymaniem zaskarżonego postanowienia.
- 3.3. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.