Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt: III SA/Wa 2938/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. Z. (dalej: "strona", "skarżący") na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r.
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożył pełnomocnik skarżącego wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niespełniająca wymagań formalnych przewidzianych w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. –dalej: "P.p.s.a.").
Na wstępie należy zauważyć, że skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest sformalizowanym środkiem odwoławczym. Art. 176 P.p.s.a. ustanawia dla skargi kasacyjnej szczególne wymagania, od których spełnienia zależy skuteczność wszczęcia postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazany środek odwoławczy powinien odpowiadać wymaganiom formalnym (czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym) oraz wymaganiom materialnym (konstrukcyjnym), tj. zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Braki w zakresie wymagań materialnych skargi kasacyjnej nie podlegają sanacji, czyniąc skargę kasacyjną niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem przez sąd.
Z ugruntowanego już orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, iż podział ten ma zasadnicze znaczenie w kwestii usunięcia ewentualnych braków pisma – o ile pierwsza kategoria wymagań w przypadku ich niespełnienia ma charakter usuwalny, o tyle braki w zakresie wymagań materialnych skargi kasacyjnej nie podlegają sanacji, czyniąc skargę kasacyjną niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem przez sąd (por. postanowienia NSA z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt: I FZ 506/12, publ. LEX nr 1239238 i wskazane w nim dalsze orzeczenia).
Mając na uwadze powołane wyżej regulacje prawne, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w rozpatrywanej sprawie, skarga kasacyjna obarczona jest nieusuwalnym brakiem materialnym. Zawarty w przedmiotowej skardze wniosek o "uchylenie w całości zaskarżonej decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w W." nie może być traktowany jako spełnienie wymogu z art. 176 in fine P.p.s.a. Jak już wyżej wskazano, Sąd rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej, które muszą być wyraźnie określone przez stronę, m. in.: poprzez zawarcie w skardze precyzyjnego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny nie może domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej ani wnioskować, czego strona skarżąca oczekuje. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych (por. np. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 19 sierpnia 2004 r., FSK 368/04, LEX nr 133972, postanowienie NSA z 30 maja 2012 r. II FSK 2358/10, postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2008 r., II FSK 876/08, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że brak w skardze kasacyjnej jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku powoduje, że jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnoprawnych jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 176 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.