Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 czerwca 2011 r., III SA/Wa 576/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. S.A. z siedzibą w W. na interpretację Ministra Finansów z 20 października 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu Sąd podał, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi za pośrednictwem organu na interpretację indywidualną zaczął biec 8 grudnia 2010 r. (w dniu następnym po doręczeniu stronie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tj. 7 grudnia 2010 r.) i upłynął z dniem 6 stycznia 2011 r. (czwartek) zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." Wobec powyższego Sąd uznał, że skoro skarga, jak wynikało ze stempla pocztowego, nadana została w dniu 7 stycznia 2011 r., to nastąpiło to z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. i z tego względu podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 tej ustawy.
W skardze kasacyjnej Sądowi pierwszej instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), a mianowicie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 83 § 2 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe obliczenie terminu do wniesienia skargi. W związku z tak postanowionym zarzutem wniesiono o uchylenie postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna okazała się zasadna.
Jak słusznie wskazał autor skargi kasacyjnej w jej uzasadnieniu, z art. 83 § 2 p.p.s.a. wynika, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei o tym, jakie dni w ciągu roku są dniami wolnymi od pracy, rozstrzyga ustawa z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.). Począwszy od 1 stycznia 2011 r., w związku z ustawą z 24 września 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 224, poz. 1459), art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy o dniach wolnych od pracy stanowi, że dniem wolnym od pracy jest 6 stycznia – Święto Trzech Króli.
Przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi Sąd pierwszej instancji pominął wskazaną wyżej regulację, gdyż przyjął, że skoro termin do wniesienia skargi upływał w dniu 6 stycznia 2011 r., a skarga wniesiona została dnia następnego, to nastąpiło to wbrew regulacji zawartej w art. 53 § 2 p.p.s.a. Ponieważ jednak 6 stycznia 2011 r. był dniem wolnym od pracy, Sąd winien był, zgodnie z art. 83 § 2 ustawy, uznać skargę za wniesioną w ustawowym, 30-dniowym terminie. Odrzucając ten środek prawny jako wniesiony po terminie Sąd naruszył art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Ponieważ postanowienie Sądu pierwszej instancji jest wadliwe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.