Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lutego 2008 r. pełnomocnik S. sp.j. w K. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 20 kwietnia 2005 r., nr [...] - [...] określających spółce podatek od towarów i usług za miesiące od marca do listopada 2002 r.
W uzasadnieniu pełnomocnik spółki podnosił, że wskutek cofnięcia przez Ministra Infrastruktury licencji przewozowej na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób, spółka została zmuszona początkowo do znacznego ograniczenia, a następnie rezygnacji ze świadczenia usług turystycznych i na swój wniosek została wykreślona z Rejestru Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych. W tej sytuacji jedynym przedmiotem działalności gospodarczej stał się wynajem autobusów, jednakże pojazdy te zostały zajęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie zaskarżonych decyzji wymiarowych. Według oświadczenia strony, organ egzekucyjny zapowiedział, że w niedługim czasie przystąpi do sprzedaży zajętych ruchomości, co w ocenie pełnomocnika spółki spowoduje konieczność niezwłocznego złożenia wniosku o ogłoszenie jej upadłości.
Spółka nie będzie bowiem w stanie wywiązać się z zawartych z kontrahentami umów dzierżawy i będzie zmuszona zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie autora zażalenia znaczną szkodę poniesie nie tylko skarżąca spółka, która i tak znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, ale i jej kontrahenci. Strona wskazała, że w celu zapobieżenia opisanym wyżej niemożliwym do odwrócenia skutkom zasadne byłoby wstrzymanie zaskarżonych decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Do zażalenia dołączono szereg dokumentów mających potwierdzać okoliczności, na które pełnomocnik powołał się w uzasadnieniu, w tym: decyzja Ministra Infrastruktury o cofnięciu licencji przewozowej, wyrok NSA oddalający skargę podatnika na ww. decyzję, bilans spółki za rok 2006 i wstępne dane do bilansu za rok 2007, zawiadomienia organu egzekucyjnego o zajęciu środka transportu, decyzja Marszałka Województwa Małopolskiego o wykreśleniu spółki z Rejestru Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych, umowa dzierżawy środków transportu, umowa zlecenia między skarżącą a S. sp. z o.o. dotycząca przewozów turystycznych, umowa między S. sp. z o.o. a W., wyciąg z rachunku bankowego spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako "P.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 omawianego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o powyższe uwagi stwierdza, że złożony przez podatnika wniosek zasługuje na uwzględnienie. Za takim rozstrzygnięciem w ocenie tutejszego Sądu przemawia zwłaszcza okoliczność wszczęcia wobec spółki postępowania egzekucyjnego, w ramach którego organ egzekucyjny dokonał zajęcia ruchomości, tj. środków transportu, których dzierżawa -na chwilę obecną - stanowi jedyny przedmiot działalności tejże spółki. W takim stanie rzeczy trafnie zauważył pełnomocnik skarżącej, że samo zajęcie pojazdów, wiążące się z istotnym ograniczeniem prawa dysponowania nimi, a także będąca realnym następstwem zajęcia sprzedaż ruchomości, może spowodować konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i ogłoszenia upadłości spółki. Powyższe stanowi w ocenie Sądu wystarczający argument aby stwierdzić, że w niniejszej sprawie rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci likwidacji prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, czego nie zrekompensuje późniejszy zwrot podatnikowi spełnionego świadczenia.
W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.