Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 8 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 305/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uwzględnił skargę Gminy I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 28 lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy oprocentowania nadpłaty w podatku od towarów i usług za: lipiec, listopad, grudzień 2011 r., marzec - październik oraz grudzień 2012 r., marzec, kwiecień, czerwiec, lipiec, wrzesień - grudzień 2013 r., styczeń, marzec - październik oraz grudzień 2014 r., styczeń, luty, kwiecień, lipiec, wrzesień 2015 r.
W piśmie procesowym z 1 lutego 2018 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed rozprawą, reprezentujący Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. pełnomocnik cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 P.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 P.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 P.p.s.a. umorzyć postępowanie kasacyjne.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.