Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 657/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." oddalił skargi S. masy upadłości P. T.-H. "M." na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Na powyższe orzeczenie Syndyk spółki, będący jednocześnie adwokatem złożył skargę kasacyjną, w której jako jedyny zarzut podniósł "nie rozpoznanie przez Sąd pierwszej instancji istoty sprawy".
W oparciu o tak postawiony zarzut Syndyk zaskarżył wyrok w całości, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako niespełniająca wymogów formalnych, określonych w art. 176 ustawy p.p.s.a.
Przepis ten stanowi, że w skardze kasacyjnej należy m.in. przytoczyć podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie. Podstawą skargi kasacyjnej może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 ustawy p.p.s.a.). W obu przypadkach należy wskazać konkretny przepis, którego naruszenie zarzuca się sądowi pierwszej instancji. Podstawy kasacyjne stanowią tzw. element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, który nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu.
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Ponieważ w niniejszym przypadku przesłanki nieważności nie wystąpiły, brak podstaw kasacyjnych uniemożliwił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu skontrolowanie zaskarżonego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd kasacyjny nie jest uprawniony do zastępowania stron i jakiegokolwiek korygowania za nie czy uzupełniania zarzutów kasacyjnych. Nie może też domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej i z uzasadnienia omawianego środka zaskarżenia samodzielnie wywodzić podstaw kasacyjnych. Tym bardziej, że i w uzasadnieniu strona nie wskazała na naruszenie żadnego konkretnego przepisu prawa, którego w procesie kontroli działania organów podatkowych mógł dopuścić się Sąd pierwszej instancji.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 178 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono stosownie do treści art. 232 § 2 pkt 1 p.p.s.a.
Jeśli chodzi natomiast o wniosek organu odnośnie kosztów postępowania to nie mógł być on uwzględniony, gdyż niniejsze postanowienie nie mieści się w katalogu orzeczeń z art. 209 p.p.s.a., w których to orzeka się o zwrocie tych kosztów.