Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skarga kasacyjna Dyrektora Izy Administracji Skarbowej w L., od wyroku tego Sądu z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 419/17, uchylającego zaskarżoną przez S.S. decyzję tego organu z 25 lipca 2014 r., wraz z decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z 29 stycznia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do września oraz za listopad 2008 r. zawiera braki, które powinny zostać usunięte w trybie art. 49 w zw. z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.").
W przekazanych przez Sąd pierwszej instancji aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa dla r.pr. J.W. do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz występowania w imieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnictwo złożone do akt sprawy 3 września 2013 r. wystawione jest przez Dyrektora Izby Skarbowej w L. wobec zmiany struktury i organizacji organów podatkowych nie może być uznane za prawidłowe.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.