Uzasadnienie
Z akt sprawy wynika, że decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. OZ w L., doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 19.12.2007 r. Ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego był dzień 18.01.2008 r. Wprawdzie strona wniosła skargę w otwartym terminie (18.01.2008 r.), jednak pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, dokonała tej czynności za pośrednictwem niewłaściwego organu podatkowego - Urzędu Kontroli Skarbowej w W. OZ w L. Organ ten otrzymał skargę w dniu 22.01.2008 r., w którym to dniu przekazał ją organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. OZ w L. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 grudnia 2007 r..
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia sąd I instancji wskazał art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.), zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie.
Pismem z dnia 3 czerwca 2008 r. Skarżący wniósł skargę kasacyjną na postanowienie sądu I instancji o odrzuceniu skargi, zarzucając naruszenie art. 54 ust. 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi oraz art. 170 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie zaskarżono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W., zatem organem właściwym do wniesienia za jego pośrednictwem skargi był Dyrektor Izby Skarbowej w W. Skargi wniesionej za pośrednictwem Urzędu Kontroli Skarbowej w W. nie można uznać jako skargę wniesioną za pośrednictwem właściwego organu. W takim stanie rzeczy nie można uznać, że data nadania skargi na adres Urzędu Kontroli Skarbowej w W. jest datą złożenia skargi. Za taką datę można uznać - w rozpatrywanej sprawie - dopiero dzień 22 stycznia 2008 r., kiedy to skarga została przekazana organowi właściwemu.
W świetle powyższego trzeba stwierdzić, że skarga została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu przewidzianego przez art. 53 § 1 P.p.s.a.
Niezasadny jest przy tym zarzut dotyczący naruszenia art. 170 § 2 Ordynacji podatkowej, bowiem przepis ten nie znajduje zastosowania do skarg składanych do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Należy przy tym zaznaczyć, że art. 170 § 2 Ordynacji podatkowej jest zawarty w rozdziale zatytułowanym "Postępowanie podatkowe", tymczasem w sprawie postępowanie podatkowe już się zakończyło. Na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego nie istnieje odpowiednik art. 170 § 2 Ordynacji podatkowej, w świetle którego podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Brak takiego uregulowania prowadzi do wniosku, że wniesienie skargi za pośrednictwem niewłaściwego organu obciąża stronę skarżącą ryzykiem nieprzekazania skargi właściwemu organowi w terminie do jej wniesienia. Termin ten uważa się bowiem za zachowany jedynie z chwilą osobistego złożenia lub nadania jej za pośrednictwem poczty do organu właściwego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.