Uzasadnienie
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 17 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 375/07 w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z 5 grudnia 2006 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargą kasacyjną Dyrektora Izby Celnej z 5 września 2007 r.
W piśmie procesowym z 8 stycznia 2008 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Dyrektor Izby Celnej cofnął skargę kasacyjną.
Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 i art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) umorzyć postępowanie kasacyjne.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało zwrócić wnoszącemu skargę kasacyjną połowę uiszczonego od skargi kasacyjnej wpisu.
Brak jest natomiast podstawy prawnej do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego stronie przeciwnej. W art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 p.p.s.a. Zatem w innych przypadkach sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Nie istnieje bowiem podstawa prawna dla takiego rodzaju rozstrzygnięcia (vide postanowienie NSA z 15 lutego 2007 r., sygn. akt II FZ 12/07, LEX nr 299419).