Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 5 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1609/16

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Marek Kołaczek
Rozpoznanie
w dniu 5 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej
Sprawa
sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Finansów w sprawie ze skargi Gminy K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18 listopada 2015 r. nr ITPP2/4512-885/15/AK w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego postanawia zawiesić postępowanie.
Od orzeczenia
od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 322/16

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 16 czerwca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 322/16, uchylił zaskarżoną przez Gminę K. (dalej jako: "Gmina" lub "strona skarżąca") interpretację indywidualną Ministra Finansów z 18 listopada 2015 r. w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego.

Minister Finansów we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając, w oparciu o podstawę przewidzianą w art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), naruszenie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 90 ust. 1-3 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez ich bledną wykładnię i nieprawidłową ocenę możliwości zastosowania do przedstawionego we wniosku o interpretację stanu faktycznego. polegającą na przyjęciu przez Sąd, że w przypadku podatku naliczonego wynikającego z wydatków związanych tylko z czynnościami opodatkowanymi oraz czynnościami niepodlegąjącymi podatkowi (których nie da się jednoznacznie przypisać do jednej z tych kategorii czynności), Gmina nie stosuje odliczenia częściowego według proporcji określonej na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, lecz odliczenie pełne: ponadto błędne przyjęcie, że skarżąca nie ma obowiązku zastosowania określonej przez siebie metody wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z wykonywaniem czynności od wydatków związanych jednocześnie ze sferą gospodarczą i niegospodarczą Gminy.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i oddalenie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto zwrócono się o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE").

Spór w rozpoznawanej sprawie dotyczy kwestii związanych z uprawnieniem Gminy do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tzw. wydatków mieszanych (tj. związanych jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi, czynnościami zwolnionymi oraz zdarzeniami spoza zakresu przepisów o podatku od towarów i usług), w sytuacji, gdy nie zna ona sposobu, aby wydatki te bezpośrednio i wyłącznie przyporządkować do jednej z ww. kategorii czynności, w tym z koniecznością uwzględniania przy realizacji tego uprawnienia innych, niż współczynnik proporcji sprzedaży, metod alokacji podatku naliczonego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy zależeć będzie od wyniku postępowania prowadzonego przed TSUE, zainicjowanego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjny we Wrocławiu z 10 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 123/17. W orzeczeniu tym sformułowane następujące pytanie prejudycjalne: "Czy art. 168 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr L 347 s. 1 ze zm.) oraz zasada neutralności VAT sprzeciwiają się praktyce krajowej polegającej na tym, że przyznaje się pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych zarówno na potrzeby transakcji podatnika objętych zakresem zastosowania VAT (opodatkowanych i zwolnionych) jak i będących poza zakresem zastosowania VAT, w związku z brakiem w ustawie krajowej metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego w odniesieniu do ww. rodzajów transakcji?".

Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić niniejsze postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez TSUE ww. pytania prejudycjalnego (sprawa została zarejestrowana przed TSUE pod sygn. C-566/17).

Pod tą sygnaturą także: dokument z 20 października 2020 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.