Uzasadnienie
Postanowieniem z 1 kwietnia 2022 r. sygn. akt I FSK 1609/21 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w związku ze skierowaniem do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego w sprawie o sygn. akt I FSK 128/21.
Na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniósł pełnomocnik skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej nie przewidują środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 128 § 1 P.p.s.a., Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. Analiza akt sprawy w kontekście argumentów podniesionych przez pełnomocnika Skarżącej skutkowały wnioskiem o zasadności kontynuowania postępowania bez oczekiwania na wyrok TSUE. Tym samym zaistniały okoliczności uzasadniające podjęcie zawieszonego postępowania sądowego na podstawie powołanego powyżej przepisu.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., oraz art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.