Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 lutego 2012 r., III SA/Gl 975/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił – po rozpoznaniu skargi K. K.-M. – zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 10 marca 2011 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
Na powyższy wyrok skargę kasacyjną wniósł Dyrektor Izby Celnej, domagając się w szczególności jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
W piśmie z dnia 6 czerwca 2013 r. skarżąca wniosła o zwrócenie się do organu, czy w związku z wydaniem przez niego postanowienia z dnia 15 grudnia 2012 r., znak [...], podtrzymuje swoją skargę kasacyjną. Ponadto, w przypadku braku cofnięcia skargi kasacyjnej przez organ, zgłoszono wniosek o umorzenie postępowania kasacyjnego jako bezprzedmiotowego w związku z treścią ww. postanowienia organu. W postanowieniu tym organ stwierdził niedopuszczalność ww. odwołania w związku z nieprawidłowym doręczeniem stronie decyzji organu pierwszej instancji, przez co nie weszła ona do obrotu prawnego. Zdaniem skarżącej, w tym stanie rzeczy bezprzedmiotowe jest rozpatrywanie kwestii przywrócenia terminu do wniesienia tegoż odwołania.
W piśmie z dnia 30 lipca 2013 r. organ podtrzymał wniesioną skargę kasacyjną.
W związku z powyższym Sąd odwoławczy uznał, że ze względu na wskazane oświadczenie organu brak jest podstaw do umorzenia postępowania kasacyjnego na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193, a także art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
W ocenie Sądu drugiej instancji brak jest także podstaw do umorzenia niniejszego postępowania w oparciu o treść art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 ww. ustawy, tj. z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Należy bowiem zauważyć, że przedmiotem oceny Sądu kasacyjnego w związku ze skutecznie wniesioną skargą kasacyjną jest pozostający w obrocie prawnym wyrok Sądu pierwszej instancji (art. 173 § 1 ustawy). Okoliczności przywołane przez stronę w piśmie z dnia 6 czerwca 2013 r. nie czynią więc tej oceny bezprzedmiotową, skoro dotyczy ona rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, a nie organu.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 193 ww. ustawy.