Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r., I SA/Po 7/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 23 października 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2008 r.
Wyrok ten został w całości zaskarżony skargą kasacyjną sporządzoną przez pełnomocnika K. S. Pismem z dnia 1 marca 2016 r., które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed rozprawą, skarżący cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten w związku z art. 193 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jak podniesiono w piśmiennictwie (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 486-487) odpowiednie stosowanie art. 60 p.p.s.a. oznacza, że sąd administracyjny drugiej instancji jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej z uwagi na art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie kasacyjne.
O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.