Uzasadnienie
Pismem z 7 marca 2012 r. Z. K. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z 17 maja 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, sierpień, wrzesień i listopad 2006 r.
Wnioskodawca wskazał, że prowadzi zakład remontowo-budowlany, który stanowi jego główne źródło utrzymania. W obecnej sytuacji wnioskodawca nie dysponuje wolnymi środkami pieniężnymi, niezbędnymi do wykonania zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji, gdyż ma problemy z utrzymaniem stabilnej płynności finansowej. Jako dowód przedłożył kopię deklaracji za styczeń 2012 r., z której wynika, że nie dokonał dostawy towarów, ani też nie świadczył usług, dokonał natomiast nabycia towarów na kwotę 426 zł i wykazał kwotę nadwyżki do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 98 zł. Wyjaśnił, że faktyczne zaprzestanie podejmowania i realizacji transakcji gospodarczych jest wynikiem trudniej sytuacji finansowej, w jakiej się znalazł. Dodał, że posiada zadłużenie z tytułu kosztów utrzymania nieruchomości, które na dzień 30 czerwca 2011 r. wyniosło 2.523,88 zł i do dnia złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie zostało uregulowane.
Zadłużenie z tytułu składek związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi łącznie 840,76 zł. Na dzień złożenia wniosku skarżący posiada łączne zadłużenie w kwocie 3.364,64 zł, przy zasobach pieniężnych w wysokości 426 zł. Według obliczeń wnioskodawcy, wskaźnik bieżącej płynności wynosi 0,13, co spowodowane jest tym, że wartość zobowiązań krótkoterminowych przekracza wartość aktywów obrotowych. Podejmując czynności zmierzające do poprawy sytuacji finansowej skarżący przystąpił do przetargu na wykonanie prac instalatorskich i montażowych w M., przy budowie zespołu apartamentów. Jego oferta została jednak odrzucona z powodu negatywnej oceny Urzędu Skarbowego przedłożonej przez skarżącego. Wskazując na brak możliwości pozyskania kontraktów i zahamowanie rozwoju gospodarczego firmy skarżący uznał, że wymaga ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W jego ocenie konieczność uiszczenia zobowiązania podatkowego spowoduje likwidacje prowadzonej przez niego działalności gospodarczej na niekorzystnych warunkach.
Wyrządzona w ten sposób szkoda – zdaniem strony – nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, nie będzie też możliwe przywrócenie zaistniałej sytuacji do stanu pierwotnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "P.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, niepubl.).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wprawdzie opisał i udokumentował obciążające go zobowiązania (przy czym brak jest dokumentu potwierdzającego aktualny stan zadłużenia skarżącego z tytułu kosztów utrzymania nieruchomości), jednakże nie jest to wystarczające do prawidłowej weryfikacji jego sytuacji pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Przede wszystkim, poza przedstawieniem deklaracji VAT-7 za styczeń 2012 r. wnioskodawca zaniechał wskazania jakichkolwiek danych liczbowych określających chociażby wartość majątku jego firmy, jej przeciętny dochód z kilku ostatnich miesięcy; nie wskazał i tym bardziej nie udokumentował w żaden sposób swojej sytuacji majątkowej, co jest istotne chociażby z uwagi na to, że jak wynika z wniosku, zakład remontowo-budowlany jest głównym, a zatem nie jedynym, źródłem jego utrzymania (ostatni akapit str. 2 wniosku).
Wnioskodawca ogólnie tylko wskazał, że nie dysponuje wolnymi środkami w kwocie niezbędnej do wykonania zobowiązań objętych zaskarżonymi decyzjami, jednakże nie udokumentował powyższego, np. poprzez przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych. Tymczasem w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, iż twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienie NSA z 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795).
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.