Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Po 863/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę E.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 26 lipca 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do listopada 2004 r.
2. Od powyższego wyroku strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną. Z kolei pismem z dnia 2 sierpnia 2013 r. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia 19 września 2011 r.
W uzasadnieniu pisma wskazano, że skarżąca nie posiada oszczędności, a prowadzona działalność nie przynosi znaczących dochodów, które umożliwiłyby płynne jej prowadzenie. Jedyną możliwością dochodzenia roszczeń jest licytacja nieruchomości a to doprowadzi do nieodwracalnych skutków. Organy dokonały licznych wpisów w księgach wieczystych w zakresie dochodzonych należności.
Wskazano również, że skutkiem wykonania decyzji będzie likwidacja działalności gospodarczej.
Do pisma załączono: wyciągi bankowe; zawiadomienia o dokonaniu wpisu w księgach wieczystych; bilans firmy.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Sąd oceniając, czy w sprawie wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne bierze pod uwagę przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.). To bowiem na podstawie tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 u.p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje przy tym, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, dostępne w internetowej bazie CBOIS).
Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienie wniosku nie uwiarygodnia wystąpienie przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a.
Wnioskująca uważa, że wykonanie decyzji doprowadzi do likwidacji jej działalności gospodarczej oraz licytacji nieruchomości. Z załączonych do wniosku dokumentów nie można jednak odczytać jaka jest faktyczna kondycja prowadzonej przez wnioskującą firmy. Z bilansu za okres styczeń – kwiecień 2013 r. wynika, że przychody wyniosły 166 529,81 a wydatki 202 696,67. Do akt nie zostały złożone wyciągi bakowe obejmujące miesiące za które przedłożono bilans. Uniemożliwia to analizę wpływów i wydatków firmy za ten okres. Załączone do akt wyciągi bankowe dotyczą miesięcy kwiecień – czerwiec 2013 r. Uznania na kontach bankowych są w głównej mierze wynikiem przelewów środków pieniężnych z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, firmy S.l, czy firmy Z. Otrzymywane kwoty są w istocie w całości przeznaczane na wynagrodzenia pracowników i ZUS. Na podstawie tych nielicznych zapisów na kontach bankowych nie można stwierdzić jaka jest faktyczna kondycja firmy i czy rzeczywiście wykonanie decyzji spowodowałoby nieodwracalne skutki lub wyrządzi znaczną szkodę.
Z tego względu same obawy strony dotyczące skutków konieczności zapłacenia podatku nie mogą stanowić podstawy wstrzymania przedmiotowej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny nie neguje przy tym twierdzenia strony, że egzekucja z nieruchomości może doprowadzić do nieodwracalnych skutków. Egzekucja administracyjna z nieruchomości jest jednak ostatecznym środkiem wykonania decyzji podatkowej. W myśl art. 110 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005 Nr 229 Poz. 1954 ze zm) z nieruchomości może być przeprowadzona egzekucja administracyjna, jeżeli zastosowanie środków egzekucyjnych, o których mowa w rozdziałach 2-6, nie było możliwe lub okazało się bezskuteczne. Z przedłożonych dokumentów nie wynika zaś aby w stosunku do wnioskującej egzekucja z nieruchomości była prowadzona.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.