Postanowienie NSA z 8 grudnia 2022 r., I FSK 1689/18

Uzasadnienie

1.1. Wyrokiem z 10 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 2184/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę L. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: Skarżąca lub Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej jako: Organ drugiej instancji lub DIAS) z dnia 13 kwietnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. Od tego wyroku Organ drugiej instancji wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

1.2. Jak wskazał WSA, istota niniejszej sprawy sprowadza się do rozważenia, czy do opisanej w rozpatrywanej sprawie transakcji zbycia nieruchomości organy podatkowe mogły zastosować art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) i art. 108 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.). Organ ocenił bowiem, że przebieg zdarzeń towarzyszących transakcjom zakupu/sprzedaży nieruchomości, a także odstępy między nimi pozwala na stwierdzenie, że sporne transakcje dotknięte były wadą pozorności określoną w art. 83 kodeksu cywilnego.
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
2.1. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE).

2.2. Postanowieniem z 23 listopada 2021 r., sygn. akt I FSK 2310/19, Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy przepisy art. 167, art. 168 lit. a), art. 178 lit. a) i art. 273 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE seria L z 2006 r. Nr 347/1, ze zm.) oraz zasady neutralności i proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisowi krajowemu, takiemu jak art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), który pozbawia podatnika prawa do odliczenia VAT z tytułu nabycia prawa (rzeczy) uznanego za dokonane dla pozoru w rozumieniu przepisów krajowego prawa cywilnego, niezależnie od stwierdzenia czy zamierzonym skutkiem transakcji była korzyść podatkowa, której przyznanie byłoby sprzeczne z jednym lub kilkoma celami dyrektywy i czy stanowiła ona zasadniczy cel przyjętego rozwiązania umownego?".

2.3. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie objęte powyższym pytaniem do TSUE dotyczy kwestii prawnej mającej istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy.

2.4. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie do czasu udzielenia odpowiedzi przez TSUE na wskazane pytania prejudycjalne.