Uzasadnienie
G. J. (dalej Strona lub Skarżący) pismem z dnia 29 października 2010 r. (data wpływu 15 listopada 2010 r.) wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 582/10, oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 22 lipca 2008 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec, sierpień 1998 r.
Pismem z dnia 31 marca 2011 r. (data wpływu 7 kwietnia 2011 r.) Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji wydanych w granicach tej samej sprawy, tj. decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 27 września 2001 r. i ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 9 stycznia 2002 r.
Powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Skarżący podał, że obecnie znajduje się w sytuacji, w której jego skromne dochody (z tytułu wynagrodzenia za pracę aktora w Teatrze im. J. w O.) ledwie wystarczają na życie na bardzo niskiej stopie. Wskazał, że nie posiada żadnych oszczędności na kontach bankowych, nieruchomości i innych wartościowych rzeczy. Skarżący podniósł, że obecnie jego miesięczne dochody z tytułu wynagrodzenia za pracę oscylują średnio w granicach 1300 – 1500 zł netto w zależności od danego miesiąca. Nie posiada on innych źródeł utrzymania, nigdzie więcej nie jest zatrudniony i nie prowadzi działalności gospodarczej.
Dalej Skarżący argumentował, że w momencie, kiedy komornik skarbowy dokona zajęcia jego wynagrodzenia za pracę zostanie mu 700-800 zł na życie i na wszelkie obowiązkowe opłaty i absolutnie konieczne wydatki, na które łącznie potrzebuje ok 1100 zł miesięcznie. Następnie na poparcie powyższych twierdzeń Skarżący wskazał na rodzaje wydatków i kwoty, które musi uiszczać. I tak wskazał na: 1) czynsz najmu i opłaty za wynajem mieszkania zakładowego w Sopocie ok 46 m2 – 495 zł (bez gazu i prądu), 2) opłata za mieszkanie służbowe w związku z zatrudnieniem w teatrze w Olsztynie - 250 zł, 3) koszt gazu i energii elektrycznej zużytych w mieszkaniu w Olsztynie – ok. 70 zł na miesiąc, 4) miesięczny koszt koniecznych dla jego wzroku soczewek kontaktowych – ok. 150 zł, 5) opłata polisy ubezpieczeniowej na życie w I. Towarzystwie Ubezpieczeń [...] S.A. Po zsumowaniu powyższych wydatków ich kwota wynosi 1102 zł. Oprócz powyższych wydatków Strona wskazała również na wydatki na jedzenie i inne naprawdę podstawowe potrzeby, których nie wyszczególniła w zestawieniu.
Dalej Skarżący argumentował, że konsekwencją prowadzonej przez Urząd Skarbowy w S. egzekucji straci mieszkanie służbowe w O. wskutek nieuiszczenia opłat w okresie kilkumiesięcznym, a co za tym idzie straci on pracę i nie będzie mógł regulować swoich zobowiązań. Kolejnym argumentem Strony stały się trudne do odwrócenia skutki zdrowotne. Otóż Skarżący stwierdził, że w najbliższym czasie czeka go operacja odcinka szyjnego kręgosłupa, co wiąże się z przebywaniem przez okres co najmniej 12 tygodni na zwolnieniu lekarskim, podczas którego otrzymywał on będzie zasiłek chorobowy w wysokości 80 % wynagrodzenia za pracę. Konieczne staną się także wydatki związane z rehabilitacją i zakupem lekarstw. Zdaniem Skarżącego brak możliwości wykonania powyższego zabiegu spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla jego zdrowia.
Ponadto Skarżący dołączył do wniosku dokumenty, które mają wskazywać na wszystkie wymienione w nim okoliczności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za ugruntowany należy uznać pogląd, iż wskazane wyżej przesłanki należy rozumieć w ten sposób, iż brak ochrony tymczasowej doprowadzi do powstania takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J.P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz - Wyd. Prawnicze LexisNexis 2006, s. 190 i powołane tam orzecznictwo). Pamiętać przy tym trzeba, że wspomniane przesłanki należy rozumieć ściśle, gdyż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi odstępstwo od generalnej zasady jej wykonalności (por. art. 61 § 1 p.p.s.a.).
Chodzi więc w art. 61 § 3 p.p.s.a. o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe (bądź istotnie utrudnione) przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Ciężar uprawdopodobnienia wspomnianych przesłanek spoczywa przy tym na wnioskodawcy. Okolicznościami uznawanymi w orzecznictwie za wysoce szkodliwe i zarazem trudne do odwrócenia w ujęciu art. 61 § 3 p.p.s.a. jest m.in. pozbawienie wnioskodawcy jedynego źródła utrzymania (por. post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Lex nr 281811)
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Strona w sposób dostateczny wykazała, że w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie jej ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku jest dosyć szczegółowe i zawiera wiele informacji pozwalających na ustalenie stanu majątkowego i finansowego Skarżącego.
Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że Skarżący nie poprzestał jedynie na wywodach odnośnie jego przypuszczeń, czy obaw, ale dołączył także do wniosku dokumentację źródłową pomocną przy ocenie jego sytuacji. A zgodnie z piśmiennictwem nie jest wystarczający sam wywód Skarżącego odnośnie jego przypuszczeń i obaw. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (Zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 188).
Zatem w związku z powyższymi rozważaniami Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w niniejszej sprawie należało uznać, iż istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał przede wszystkim, że wysoce prawdopodobna jest utrata przez niego pracy i tym samym jedynego źródła dochodu, która pociągnie za sobą brak możliwości regulowania zobowiązań i zwiększenie dotychczasowego zadłużenia. Ponadto, rozważając skutki zapłaty należności, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna - ponad 3 mln zł. Dlatego też w obecnej sytuacji Skarżącego odtworzenie jego substancji majątkowej naruszonej wskutek egzekucji zobowiązań podatkowych, w tak znacznej wysokości, połączone byłoby z koniecznością znacznego nakładu sił i środków.
Powyższe uzasadnia więc, że w sytuacji majątkowej, w jakiej znajduje się obecnie Strona, wykonanie decyzji organów podatkowych wiązałoby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie bez znaczenia w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje fakt nakładów finansowych związanych z planowaną operacją Skarżącego. Pogorszenie się stanu zdrowia doprowadzić bowiem może do utraty możliwości zarobkowania, a co za tym idzie powiększania się dotychczasowego zadłużenia.
Kierując się wyżej wymienionymi względami Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.